Βότανα

  • Αγγελική

    Παλιότερα το χρησιμοποιούσαν ως τονωτικό και εφιδρωτικό φάρμακο.
  • Αγκινάρα

    Η Αγκινάρα είναι πολύτιμο φάρμακο για το συκώτι και τη χολή.
  • Αγριάδα

    Για τη θεραπεία της βρογχίτιδας και της λαρυγγίτιδας όπως επίσης για τις μολύνσεις της κύστης και της πέτρες των νεφρών.
  • Αγριμόνιο

    Ανακουφίζει από τον πόνο και ρίχνει τον πυρετό ενώ παρέχει και ανοσοενισχυτικές ιδιότητες.
  • Άγριο Τριαντάφυλλο (καρπός)

    Ο ρυθμιστής του ανοσοποιητικού συστήματος.
  • Άκορος (ρίζα)

    Οι ρίζες του Άκορου χρησιμοποιούνται κατά της γενικής αδυναμίας του πεπτικού συστήματος.
  • Αλθαία (άνθος)

    Η αλθαία χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση προβλημάτων του γαστρεντερικού συστήματος.
  • Αλθαία (ρίζα)

    Χρησιμοποιείται κυρίως για πεπτικά προβλήματα.
  • Αλχημίλλη

    Ένα πολύτιμο βότανο για γυναικολογικά προβλήματα.
  • Αμαμελίδα

    Έχει στυπτικές, τονωτικές, αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
  • Απήγανος

    Χρησιμοποιείται κατά της υστερίας και της επιληψίας, των αμοιβάδων και άλλων παρασίτων του εντέρου.
  • Αρπαγόφυτο (ρίζα)

    Είναι από τα καλύτερα βότανα για τα αρθριτικά!
  • Αχιλλαία

    Το βότανο της γυναίκας!
  • Αψιθιά

    Η Αψιθιά είναι διεγερτική του πεπτικού.
  • Βαλεριάνα (ρίζα)

    Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητα της βαλεριάνας ως ενισχυτικό του ύπνου.

Τι είναι τα Βότανα.

Η Ιστορία και η σημασία τους από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας.

Τα αρωματικά φυτά και βότανα είχαν μια ιδιαίτερη θέση στους ανθρώπους όλων των λαών και όλων των εποχών.

Πάντα τα θεωρούσαν γενναιοδωρία της Μητέρας Φύσης αλλά και έκφραση της ομορφιάς. Μας προσφέρουν τροφή, οξυγόνο, άρωμα, ομορφιά και γενικότερα υγεία.

Σε όλη την Ελλάδα υπήρχαν περιοχές που είχε αναπτυχθεί η βοτανοσυλλογή για θεραπευτικούς σκοπούς. Τέτοιοι τόποι ήταν τα βουνά της Πίνδου, η Κρήτη, ο Ταΰγετος, το Άγιο Όρος και σε άλλα μέρη.

Αναφορές για τα βότανα βρίσκουμε ακόμη σε αιγυπτιακούς παπύρους και συμπεραίνουμε ότι τα χρησιμοποιούσαν για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες εδώ και 4.000 χρόνια. Επίσης οι Κινέζοι, οι Βαβυλώνιοι και οι Σουμέριοι εκτιμούσαν τη θεραπευτική τους αξία.

Είναι γνωστό πως ο άνθρωπος αναζήτησε από την αρχαιότητα φάρμακα στη φύση.

Ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής, κατέγραψε περίπου 400 είδη βοτάνων που η χρήση τους ήταν γνωστή κατά τον 5ο αιώνα π.Χ. Και αναφέρθηκε στις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Πίστευε πως ο γλυκάνισος σταματούσε το φτέρνισμα, το θυμάρι ήταν αποχρεμπτικό, η μέντα σταματούσε τον εμετό, η μαντζουράνα και η θρούμπα περιόριζαν την έκκριση της χολής.

Ο Θεόφραστος στο έργο του «Περί φυτών ιστορίας» πλουτίζει τις γνώσεις μας για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Ακολουθώντας το Μέγα Αλέξανδρο κατέγραψε σημαντικό αριθμό φυτών σε χώρες γύρω από την ανατολική Μεσόγειο πριν προχωρήσουν στα ενδότερα.

Ο κυριότερος εκπρόσωπος της βοτανολογίας, ο Διοσκουρίδης, στο έργο του «Περί ιατρικής» αναφέρει 500 είδη φυτών, 40 απ΄τα οποία είναι γνωστά και σήμερα.

Στη Βυζαντινή εποχή σε συγγράμματα συναντάμε πολλά απ’ τα σημερινά βότανα όπως τη μολόχα, το κόλιανδρο, το κάρδαμο και άλλα.

Γεγονός που φανερώνει την καθημερινή χρήση τους, ήταν η εμφάνιση της Αγίας Αναστασίας, που εικονίζεται συχνά στη βυζαντινή τέχνη με μπουκαλάκια φαρμάκων και βότανα στο χέρι. Ονομάστηκε φαρμακολύτρα, αυτή που σώζει με φάρμακα τους ανθρώπους, αφού έτρεχε στις φυλακές όπου υπήρχαν Χριστιανοί φυλακισμένοι και θεράπευε τις πληγές τους με βότανα και φάρμακα. Στην Ελλάδα θεωρείται Αγία-γιατρός και αγία των βοτάνων.